یادداشت/ علم در خدمت صلح و توسعه

امام علی (ع) می فرمایند: به راستی که دانش مایه حیات دل ها، روشن کننده دیدگان کور و نیرو بخش بدن های ناتوان است.

۱۹آبان ماه به نام روز جهانی علم در خدمت توسعه و صنعت نامگذاری شده است. امروزه علم مبحثی است که تقریبا تمامی اقشار جامعه با آن سر و کار دارند، جامعه دانشجویی بیشتر از اقشار دیگر جامعه با علم تماس و رابطه داردو دانشجو بهتر می تواند اهمیت علم را زندگی بشر درک کند. هدف عمده ای که ما ها از فراگیری علم داریم این است که بتوانیم این علم را در زندگی خود به خدمت بگیریم و از آن به نحو احسن استفاده کنیم. 

امروزه اگر اندک توجهی به اطراف خودمان بکنیم می بینیم که واقعا علم و دانش به نجات بشریت آماده است، ازتلفن های همراه، برق، کامپیوتر و بسیاری از موارد دیگر که از آن ها استفاده می کنیم،همه این ها ریشه در علم و دانش دارند که زندگی را برای سهل و آسان کرده اند. الان می بینیم که همین انرژی برق فقط یک روز قطع شود و یا تلفن های همراه به مدت یک روز از کار بیفتند چه قدر مشکل برای انسان ها پیش می آید. پس می بینیم که علم حقیقتا نقش حیاتی در زندگی بشر و توسعه آن دارد.

اما اگر همین علم و دانش در راستای خواسته های یک عده ظالم و ستم گر قرار بگیرد، میشود فاجعه هیروشیما و ناکازاکی و هزاران فاجعه مشابه دیگر که متاسفانه امروز هم از همین جنایات کم نیست.

دین مبین اسلام نیز بر روی استفاده صحیح از علم و در به خدمت گرفتن آن در زندگی بشر و صلح وتوسعه تاکید دارد. ما معتقدیم دین و ایمان باید به علم جهت دهد و وقتی این اتفاق افتاد، علم می تواند در مسیر صلح به کار گرفته شود و نقش مهمی در این زمینه داشته باشد یعنی ما می توانیم علم را به عنوان یک ابزار در نظر بگیریم که می تواند در جهت صلح به کار گرفته شود یا در مسیر جنگ لذا این که هدف علم چه باشد در تعیین این راه موثر است.

دین در واقع همان فطرتی است که در نهاد انسان وجود دارد و طبیعی است اگر انسان در پی انسانیت باشد، می تواند علم را نیز در خدمت صلح قرار دهد و اینکه گاه علم در خدمت جنگ قرار می گیرد، به دلیل آن است که از فطرت انسانی دور شده و دین کمک می کند به فطرت انسانی باز گردد.

 البته منظور از این بحث آن نیست که جنگ در هر حالتی ایراد داشته یا صلح در هر زمان و حالتی مطلوبیت داشته باشد، بلکه این مساله را نیز می توان بر اساس مبانی دینی تعریف، و محدوده خاصی را برای آن مشخص کرد.

دانشی که ریشه در فلسفه الهی داشته باشد می تواند بصیرت را افزایش دهد و نگرش کلان تاریخی به افراد دهد و گذران بودن حیات را نشان داده و انسان متوجه می شود تجاوزکاری ثمره ای ندارد و لذا با نفس خود مبارزه کرده و در چارچوب معین و منطقی و حکیمانه زندگی کند و این جریان می تواند در برابر جنگ افروزی چالش ایجاد کرده و صلح و صفا را بین انسان ها و جوامع افزایش دهد.

نوشته های مرتبط

نظری بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هفت + 10 =